In een elektrische sfeer opende de zitting deze dinsdag 26 mei 2026 in het halfrond van Dakar. Slechts vier dagen nadat hij door president Bassirou Diomaye Faye als premier was ontslagen, werd Ousmane Sonko, oprichter van PASTEF en centrale figuur van het in april 2024 aan de macht gekomen “ruptuurproject”, verkozen tot voorzitter van de Nationale Assemblee van Senegal. De uitslag, gerapporteerd door Le Soleil en Agence Ecofin, is onverbiddelijk: 132 stemmen voor van de 133 uitgebrachte stemmen, bij afwezigheid van de oppositieleden die de zitting boycotten. Sonko wordt officieel de tweede persoonlijkheid van de staat, direct na het staatshoofd.
Een perfect geoliede parlementaire machine
De snelheid van het tegenoffensief onthult de discipline van PASTEF. Binnen 48 uur na zijn ontslag op 22 mei had het partijapparaat zijn parlementaire fractie geactiveerd en Sonko aangewezen als natuurlijke kandidaat voor het voorzitterschap. Heropgenomen als parlementslid na de parlementsverkiezingen van november 2024, profiteerde hij van de massale steun van de 130 PASTEF-zetels van de 165 in de Assemblee. Sonko volgt El Malick Ndiaye op, die op zaterdag 24 mei ontslag nam in naam van het “hogere belang van de natie” — een formulering die veel zegt over de omvang van de interne crisis aan de top van de staat.
De breuk tussen Sonko en Faye, epicentrum van een politieke aardbeving
Om de reeks gebeurtenissen te begrijpen, moeten we teruggaan naar de groeiende spanningen tussen de twee figuren van het duo dat in april 2024 de macht greep. Bassirou Diomaye Faye, enkele dagen na zijn vrijlating uit de gevangenis tot president verkozen, had Sonko — zijn politieke mentor — tot premier benoemd. Twee jaar later leidden hun meningsverschillen over bestuur, machtsverdeling en de economische richting van het regime uiteindelijk tot een breuk in de relatie. Op 22 mei hakte Faye de knoop door: ontslag van Sonko en benoeming van Ahmadou Alhaminou Lo als nieuwe premier. Velen zagen hierin het hoogtepunt van een smeulende koude oorlog die de twee mannen al maanden nauwelijks verborgen hielden.
De oppositie schreeuwt “institutionele staatsgreep”
De verkiezingszitting werd gekenmerkt door de afwezigheid van de oppositie, die via verschillende van haar leiders, met name geciteerd door Senenews, een “institutionele maskerade” en een “parlementaire staatsgreep” hekelt, bedoeld om een volgens hen al hegemonische PASTEF-macht te consolideren. Andere analisten benadrukken juist dat de procedure strikt constitutioneel is: Sonko is parlementslid, zijn partij heeft de meerderheid, en de verkiezing vond plaats via geheime stemming conform het reglement van de Assemblee. Het blijft echter dat de boycot de stemming een deel van zijn symbolische waarde ontneemt.
Een ongekende cohabitation binnen dezelfde partij
Senegal betreedt nu een ongekende politieke periode: een president van de Republiek en een voorzitter van de Nationale Assemblee afkomstig uit dezelfde partij, maar wier relaties zijn veranderd in openlijke vijandigheid. In zijn inaugurele rede sprak Sonko over de “verschillen” aan de top van de staat, terwijl hij ook het “patriottische gevoel” van zijn voorganger Malick Ndiaye prees — een afgemeten, bijna presidentiële tekst, die suggereert dat hij van plan is zijn nieuwe functie duurzaam te consolideren en er een tegenmacht tegen de uitvoerende macht van te maken. Het Faye-Sonko-tijdperk is niet voorbij, maar verandert van aard.
De mening van de redactie
Wat de Senegalese politiek in vier dagen tijd heeft geschreven, zou de meest ambitieuze scenarioschrijvers doen blozen. Ontslagen op een vrijdag, voorzitter van de Nationale Assemblee de daaropvolgende dinsdag: Sonko is niet gevallen, hij veerde op met een hoogte die verbijsterend is. Maar naast het spektakel roept de reeks gebeurtenissen een ernstige vraag op: als de twee architecten van het project van breuk niet samen kunnen regeren, wie zal dan dit project belichamen? Senegal verdient beter dan een broederoorlog aan de top. De geschiedenis zal snel oordelen.
Om te onthouden
- Ousmane Sonko verkozen tot voorzitter van de Nationale Assemblee op 26 mei 2026, vier dagen na zijn ontslag als premier.
- 132 stemmen voor van de 133 uitgebrachte stemmen; oppositie boycotte de zitting.
- Sonko volgt El Malick Ndiaye op, die op 24 mei ontslag nam in naam van het “hogere belang van de natie”.
- Ahmadou Alhaminou Lo werd op 22 mei door Bassirou Diomaye Faye tot premier benoemd.
- Ongekende cohabitation binnen dezelfde PASTEF-partij, met twee machtspolen uit hetzelfde kamp.
Bronnen:
