Het is een enquête die in een ander tijdperk een glimlach zou hebben ontlokt, maar die veel zegt over het Amerika van 2026. Gepubliceerd op donderdag 30 april door ABC News, de Washington Post en Ipsos, en uitgevoerd van 24 tot 28 april onder een representatieve steekproef van 2.308 Amerikaanse volwassenen, levert het cijfers op die het Witte Huis zorgen moeten baren: 56% van de Amerikanen verzet zich tegen Donald Trumps besluit om de East Wing te slopen en er een balzaal van 700 miljoen dollar te bouwen, gefinancierd door private donateurs; slechts 28% steunt dit. 64% keurt de plaatsing van de presidentiële handtekening op de nieuwe dollarbiljetten, waarvan het ministerie van Financiën de druk heeft aangekondigd, af. En 64% verwerpt ook het project van een 250 voet (76 meter) hoge herdenkingsboog die Trump wil laten oprichten nabij het Lincoln Memorial.

Het meest opvallende is niet zozeer de oppositie als wel de sociologische diepte ervan. Wat betreft de balzaal overtreffen de tegenstanders de voorstanders in alle categorieën — behalve bij mannelijke Republikeinen ouder dan 65 jaar (waar de steun 51% bereikt). Zelfs onder gematigde MAGA-kiezers bereikt de afwijzing 38%. Wat betreft de handtekening op de bankbiljetten is het nog duidelijker: 41% van de Republikeinen zelf is ertegen. Deze dynamiek illustreert een groeiende kloof tussen twee Amerika's: dat wat Trump heeft gekozen om de economie te herstellen, de grens te beveiligen en de orde te herstellen — en dat wat zich zorgen maakt over een president die steeds meer gericht is op de enscenering van zijn eigen persoon.

Men moet de paradox in ogenschouw nemen. Op soevereine onderwerpen behoudt Donald Trump een solide basis van steun: 47% keurt zijn aanpak van de Iraanse crisis goed (volgens dezelfde enquête), 51% zijn migratiebeleid, 49% zijn optreden tegen criminaliteit. Maar op persoonlijke onderwerpen — balzaal, bankbiljetten, boog, maar ook recentelijk het idee van een herdenkingspostzegel met zijn beeltenis of de verschijning van zijn portret in sommige federale rechtszalen — is de afwijzing massief. Politicoloog Larry Sabato van de Universiteit van Virginia spreekt van een “plafond van personalisatie”: “Amerikanen tolereren presidentiële macht, maar ze weigeren monarchale iconografie. Dit zit sinds 1776 in het DNA van de Republiek.”

Op korte termijn zijn de gevolgen politiek duur. Verschillende Republikeinse congresleden, waaronder plaatsvervangend spreker Steve Scalise, hebben geprobeerd het balzaalproject te matigen, zonder succes. In de Senaat hebben verschillende gematigde Republikeinen — Susan Collins, Lisa Murkowski, Thom Tillis — publiekelijk opgeroepen tot een “pauze” over de handtekening op de bankbiljetten. Maar Trump, trouw aan zijn methode, houdt vol en tekent. Dit is precies wat een deel van zijn eigen kamp zorgen baart: zes maanden voor de tussentijdse verkiezingen riskeert de president Republikeinse kandidaten op te zadelen met een negatieve lading over onderwerpen die hij had kunnen vermijden. Verschillende interne peilingen, die circuleren in de hoofdkwartieren, tonen een directe correlatie aan tussen het imago van “presidentiële overdaad” en de erosie van de Republikeinse stem in swingdistricten.

Het zou echter te gemakkelijk zijn om deze cijfers te reduceren tot een architectonische ruzie. De ware vraag ligt elders: hoe kan een presidentschap dat is verkozen met de belofte “Amerika weer groots te maken”, zich in honderd dagen richten op de persoonlijke obsessies van zijn ambtsdrager in plaats van op zijn objectieve successen? Want die zijn er: de daling van de werkloosheid met 0,8 punt in zes maanden, de ondertekening van vijf nieuwe bilaterale handelsovereenkomsten, het aangekondigde — zij het controversiële — einde van het Israëlisch-Palestijnse conflict. Al deze vorderingen worden vandaag overschaduwd door de controverses over de balzaal, de boog, de bankbiljetten. Donald Trump, door de macht overmatig te personaliseren, erodeert zijn eigen politieke kapitaal. Dit is een strategische fout, niet alleen een esthetische.

De peiling van 30 april is, naar onze mening, de belangrijkste peiling die sinds de inauguratie over het presidentschap Trump II is gepubliceerd. Om drie redenen. De eerste: het onthult de kwetsbaarheid van de electorale basis van de president, die afbrokkelt zodra onderwerpen het soevereine terrein verlaten en het terrein van zelfpresentatie betreden. De tweede: het biedt de Democraten een onverwachte aanvalshoek — niet op buitenlands beleid of economie, waar Trump sterk is, maar op “overdaad” en “institutioneel narcisme”, thema's die zowel de middenklasse in de buitenwijken als de jonge stedelingen aanspreken. De derde: het stelt de diepere vraag naar de Amerikaanse democratische gezondheid. Wanneer een presidentschap evenveel energie besteedt aan zelfverheerlijking als aan het oplossen van crises, stokt het systeem. Onze overtuiging: als Trump de koers niet binnen de komende zestig dagen corrigeert — door ten minste één van zijn drie symbolische projecten te laten vallen — zal hij de Democraten het verhaal bieden dat ze sinds november 2024 missen: dat van een president die de functie en de persoon heeft verward. En dat verhaal kan, zes maanden voor de mid-terms, de hele machtskaart in Washington hertekenen.

- Peiling ABC/WaPo/Ipsos (24-28 april 2026, n=2.308): 56% tegen Trumps balzaal.

- 64% keurt de handtekening van de president op de nieuwe $1 biljetten af.

- 64% verwerpt de 76 m hoge herdenkingsboog nabij het Lincoln Memorial.

- Kosten balzaal: ~700 miljoen dollar, gefinancierd door private donateurs (East Wing gesloopt).

- Politiek effect: risico op overdracht van negatieve lading naar GOP-kandidaten bij mid-terms.

Bronnen:

- Washington Post — Public rejects Trump's ballroom by wide margin, new poll reveals, 30 april 2026

- ABC News — Americans oppose Trump ballroom 2-to-1; even more oppose his signature on money, 30 april 2026

- Ipsos — ABC News/Washington Post/Ipsos April poll, 30 april 2026

- The Hill — Most Americans oppose Trump's $300M ballroom plan, 30 april 2026