Van 7 tot 10 juli 2026 zal Genève voor de zevende keer de “AI for Good”-top organiseren, georganiseerd door de Internationale Telecommunicatie Unie (ITU) in Palexpo, in samenwerking met meer dan 50 VN-agentschappen. Het programma is ambitieus: AI voor gezondheid, landbouw, klimaat, onderwijs, creativiteit, de toekomst van werk. Bondsraadslid Albert Rösti zal de werkzaamheden openen. Honderden start-ups, onderzoekers en beleidsmakers zullen samenkomen in het internationale Genève. Op papier is alles perfect. In werkelijkheid blijft wereldwijde AI-governance een institutionele fata morgana. (Bronnen: ITU, AI for Good, Kanton Genève)
De paradox is frappant. Terwijl de VN panels organiseert over “ethische AI”, bewegen de drie technologische supermachten — de Verenigde Staten, China, de Europese Unie — elk in hun eigen richting, met radicaal onverenigbare visies. Washington, onder impuls van de Trump-administratie, heeft de meeste federale waarborgen voor AI ontmanteld en een race naar dominantie gelanceerd via uitvoerende besluiten die Amerikaanse reuzen expliciet bevoordelen. Peking investeert massaal in surveillance-AI en soevereine modellen, terwijl het deelneemt aan VN-toppen met een coöperatieve retoriek die niemand serieus neemt. Europa heeft zijn AI Act — het meest complete regelgevende kader ter wereld — maar geen toonaangevend AI-bedrijf om deze op grote schaal toe te passen.
De top in Genève illustreert een diepere trend: het internationale bestuur van AI functioneert als een forum van goede bedoelingen, niet als een bindend besluitvormingsmechanisme. Er bestaat geen internationaal verdrag over AI. Geen supranationale controle-instantie. Geen universele technische normen. De “Inaugurele Wereldwijde Dialoog van de Verenigde Naties over AI-governance”, die net voor de top plaatsvindt, zal – op zijn best – een eindcommuniqué opleveren dat door consensus is goedgekeurd, wat betekent dat het door de rode lijnen van elk blok van elke substantie is ontdaan. Het is hetzelfde mechanisme dat klimaat-COP's beroemd heeft gemaakt om hun verklaringen en onbeduidend in hun effecten.
Moeten we deze toppen daarom boycotten? Nee. AI for Good heeft een reële verdienste: het verbindt onderzoekers, ondernemers en NGO's die zonder dit platform nooit zouden hebben samengewerkt. De demonstraties van robotica, hackathons en werksessies over toegepaste AI in de geneeskunde of landbouw leveren concrete resultaten op. Maar we moeten niet langer dit nuttige en noodzakelijke veldwerk verwarren met een wereldwijde governance die niet bestaat. Genève organiseert een uitstekende vakbeurs. Dat is niet hetzelfde als een bindend juridisch kader.
De echte AI-governance speelt zich elders af: in de uitvoerende besluiten van het Witte Huis, in de regelgeving van de Europese Commissie, in de de facto technische standaarden die worden opgelegd door OpenAI, Google en Anthropic, in de investeringsbeslissingen van TSMC en NVIDIA. Zolang de Verenigde Naties noch het mandaat, noch de middelen, noch de politieke wil van hun leden hebben om daadwerkelijk wetgeving op te stellen, zullen de AI for Good-toppen blijven wat ze zijn: een noodzakelijke etalage, maar geen roer. AI vordert met de snelheid van Silicon Valley. Internationale governance vordert met de snelheid van de VN. En deze kloof wordt niet kleiner — hij wordt groter.





