Het Midden-Oosten houdt de adem in sinds 28 februari 2026, de datum waarop de Verenigde Staten en Israël massale gecoördineerde aanvallen uitvoerden op Iraans grondgebied, wat een reeks vergeldingsacties ontketende die sindsdien niet is gestopt. Deze woensdagochtend werd de Koeweitse hoofdstad direct getroffen: de internationale luchthaven, het doelwit van ballistische raketten en drones uit Iran, heeft aanzienlijke schade opgelopen. Een burger kwam om het leven, verschillende anderen raakten gewond. De Koeweitse diplomatie bestempelde de aanval als een daad van “staatsterreur” gericht op civiele infrastructuren en diplomatieke missies.
De Golf in de frontlinie
Koeweit is niet alleen. De raketverdediging van Bahrein heeft diezelfde ochtend drie raketten en verschillende drones onderschept, volgens het algemene commando van de Bahreinse strijdkrachten. Sinds het begin van het conflict betalen de monarchieën van de Golf de prijs van een oorlog die zij niet hebben verklaard, gijzelaars van een confrontatie tussen Teheran en Washington waarvan zij hoopten buiten te blijven.
Washington tussen afschrikking en onderhandeling
Aan Amerikaanse zijde blijft de houding ambivalent. Het Amerikaanse Centraal Commando (CENTCOM) kondigde aan dit weekend “defensieve” aanvallen te hebben uitgevoerd op Iraanse radar sites en drone-controlesystemen in Goruk en op het eiland Qeshm — als reactie, zo stelt het, op het neerhalen van een Amerikaanse MQ-1 drone. Marco Rubio, staatssecretaris, verscheen persoonlijk voor twee opeenvolgende senaatscommissies om de positie van de regering te verdedigen, en zei “optimistisch” te zijn over de mogelijkheid van toekomstige nucleaire onderhandelingen met Teheran, hoewel Iraanse bemiddelaars, volgens sommige bronnen, de contacten hebben opgeschort.
De arbitrage van Donald Trump
Donald Trump heeft nog geen beslissing genomen. Door journalisten onder druk gezet, gebruikte hij een cryptische formule: “Vrede sluiten of anders doen. En de andere manier is niet prettig.” Deze donderdag zal hij naar verwachting zijn beslissing bekendmaken. Tussen de druk van het Congres voor een formele oorlogsverklaring en de haviken die een beslissende aanval op het Iraanse nucleaire programma eisen, navigeert het Witte Huis door onbekende diplomatieke wateren sinds de Golfoorlog van 1991.
De Iraanse drempelstrategie
Iran schommelt van zijn kant tussen signalen van onderhandeling en machtsvertoon. Teheran heeft aangekondigd een luchtmachtbasis te hebben aangevallen die tijdens de Amerikaanse aanvallen werd gebruikt, terwijl het via derde landen kanalen voor bemiddeling openhoudt. De logica blijft die van een krachtmeting: voldoende weerstand tonen om invloed te hebben in de onderhandelingen, zonder de drempel te overschrijden die een verpletterende reactie zou uitlokken. Een strategie die gold tijdens eerdere crises, maar waarvan de effectiviteit nu wordt gemeten in mensenlevens in Koeweit, de Emiraten en Bahrein.
De schokgolf op de wereldeconomie
Voor de wereldmarkten blijft het scenario maandenlang het meest gevreesd: een langdurig conflict, van lage maar permanente intensiteit, dat de Straat van Hormuz in een zone van structurele onzekerheid houdt. Sinds het begin van het conflict hebben verschillende rederijen hun tankers omgeleid, de olieprijs is op historisch hoge niveaus gebleven en verschillende verzekeraars hebben hun dekkingen voor transits in de Golf opgeschort. De wereldeconomie, die al verzwakt was door jarenlange logistieke verstoringen na de pandemie, absorbeert deze nieuwe schok met een façade van veerkracht die economen nauwelijks anders kunnen noemen dan berusting.
De mening van de redactie
Het is onmogelijk geworden om te beweren dat deze oorlog niet plaatsvindt. Drie maanden na de aanvallen van 28 februari schetsen het aantal burgerslachtoffers in de Golf, de reeks vergeldingsacties en de geleidelijke verlamming van de Straat van Hormuz een gevestigd conflict. De vraag is niet langer of we in oorlog zijn, maar hoe lang de actoren de naam ervan nog zullen verzwijgen. Trump zal een beslissing moeten nemen: een onvolmaakt maar reëel nucleair akkoord sluiten, of door de wapens een escalatie bekrachtigen waarvan niemand, noch in Teheran noch in Washington, de volgende stappen beheerst.
Samenvatting
- Iraanse aanvallen op de luchthaven van Koeweit-Stad: 1 dode, meerdere gewonden.
- Bahrein onderschept diezelfde ochtend 3 raketten en verschillende Iraanse drones.
- CENTCOM claimt “defensieve” aanvallen op Iraanse sites in Goruk en Qeshm.
- Rubio is “optimistisch” over toekomstige nucleaire onderhandelingen ondanks de spanningen.
- Trump zal donderdag zijn beslissing tussen een akkoord en hervatting van de aanvallen bekendmaken.
